Kitap

Yokluğunda seni özledik. Sana değen rüzgarı seni örten bu­lutu özledik. Özlemeyi özlenilmeyi sevmeyi sevilmeyi sevindirmeyi sevindirilmeyi özledik Efendim. Aşkı gözyaşını müsamahayı ah­lakı adabı ihsanı irfanı iz 'anı fe­raseti basireti şecaati celadeti adaleti meveddeti muhabbeti özle­dik. . izzeti hikmeti fıtratı şefkati hür­meti devleti özledik. Senden sonra tefrika meşrebimiz taklit mezhebimiz cehalet mektebimiz atalet fıtratımız hamakat şöhretimiz ihanet sıfatımız küffar velinimetimiz oldu. Efendim Sen kendini 'abduhu ve rasuluhu: O 'nun kulu ve elçisi ' olarak takdim etmiştin. Sana iman eden bazıları sana hürmet adı altında seni kulluktan 'kurtarıp ' melekleştirerek hayattan dışladılar. Bu ifrata karşı başka bazı­ları da tefrite sapıp seni 'güzel örnek ' olmaktan çıkarıp bir 'postacı ' bir 'ara kablosu ' seviyesinde görerek hayattan dışladılar. Bunların hepsi sana iman ediyor­du. Ama seni hayatımızdan çıkarma­nın ızdırabını çektirdiler bize. Bu işi göğe çekerek ya da yere sokarak yapmaları sonuçta hiçbir şeyi değiş­tirmedi. Allah seni 'güzel örnek ' olarak gös­terdi. Sen Kur 'an 'ın konuşanı yürü­yeni hareket edeniydin. Tıpkı bir an­nede spermin insana bir ağaçta su­yun meyvaya bir arıda tozun bala bir tavukta darının yumurtaya bir ko­yunda samanın süte dönüşmesi gibi ayetler sende hayata dönüşüyordu. Allah ısrarla seni örnek gösterirken birileri ısrarla 'kitab 'ı kitapları örnek göstermekte direndiler. Öylesi işlerine geliyordu cansız bir nesneyi ör­nek edinmekle canlı bir insanı örnek edinmek aynı olur muydu ' Efendim Kitapsızlıktan değil 'peygambersizlikten ' kırıldık. Yokluğumuz pey­gamber yokluğu. Seni hatırlatan se­ni andıran insanların hasretim çeki­yoruz. Çocuklarımız peygamberi so­runca 'evladım onun ahlakı tıpkı fa­lancanın ahlakı gibiydi ' diyeceğimiz insanlar yok denecek kadar az. insanlık destanıyla yaşıt olan vahiy sürecinde birçok kitapsız peygamber gelmişti de bir tek 'peygambersiz ki­tap ' gelmemişti. Sayemizde yaşlı dünya ona da şahid oldu efendim. Peygambersiz Kitab 'a Muhammed aleyhisselamsız Kur 'an 'a da şahid ol­du. Şimdi Kur 'an mahzun efendim Kur 'an öksüz. Seninle Kur 'an 'ın arasını ayırdık etle tırnağın toprakla to­humun anayla evladın arasını ayırır gibi. Gel de bir bak Efendim bu maz­lum ümmetin hali pür melaline. Bı­raktığın din tanınmaz hale geldi. Bı­raktığın sitenin harabelerinde bay­kuşlar tünedi. Gün geçmez ki ümmetin coğrafyasından feryat yükselmesin oluk oluk kan akmasın. Bir olarak bıraktığın ümmetin kaç parçaya ayrıldığının sayısını onu parçalayanlar dahi unuttu. Bıraktığın kutlu mirası hovarda mi­rasyediler gibi parçalayarak paylaş­tık Efendim . Nebevi mirasın irfani ve ahlaki boyutuna bir hizip ilmi ve fik­rî Boyutuna bir başka hizip siyasî ve hareketi boyutuna ise daha başka bir hizip sahip çıktı. Yüzyıllardır tüm bu hizipler ellerindeki parçanın 'bütü­nün kendisi ' olduğunu iddia etmekle ömür tükettiler. 'Her hizip ellerindeki parçayla övünüp durdu. ' Hepimiz hakikatin merkezine kendimizi oturtup 'hak benim ' dedik. Oysa ki Efendim bazen parçala­nan hakikat hakikat olmaktan çıkar. Ait olduğu bütün içerisinde anlamlı olan bir parça o bütünden ayrılınca anlamsızlaşabilir. Bunu farkedemedik Efendim . Efendim israiloğulları peygamberlerini kat­lediyorlardı. Biz de senin güzel hatı­ratını emanetini adını ve sünnetini katlettik. Seni katlettik Efendim . Kimilerimiz için sen hiç ölmedin o ender bahtiyarlar seni hep içlerinde işlerinde hayatlarında düşüncelerinde duygularında eylemlerinde evlerinde yaşattılar. Kimilerimiz içinde sen hiç doğma­dın. Onlar hep senden mahrum yaşa­dılar. Şol mahiler ki derya içreydiler deryayı bilmediler. Varlığının kaç bahara bedel oldu­ğunu bilmeyenler yokluğunun ıstırabını nasıl duysunlar Efendim ' Seni çok seviyoruz seni çok öz­lüyoruz. Bize kırgın mısın Efendim